KINDEREN VAN MOEDER AARDE 🌎

Allereerst wil ik jullie bedanken voor de liefdevolle, bekrachtigende berichten die ik de afgelopen dagen heb mogen ontvangen. Ik voel me gedragen in een veld van liefde, iemand zei het zo mooi, een astrale koepel om je heen Danique. Tegelijkertijd voel ik me naakt, zichtbaar en kwetsbaar. Jarenlang heb ik mijn moederhart beschermd, het verdriet was ondraaglijk. Maar nu heb ik gekozen om voor eens en altijd mijn ‘moeder-harnas’ af te doen.

Ouderschap maakt kwetsbaar. Aangezien elke ouder het goed wil doen voor zijn kind, leeft er per definitie een gevoel van schuld en schaamte. Er zit nog zoveel oordeel op het ouderschap. Terwijl we allemaal niet geleerd hebben wat ouderschap precies inhoud. Ik krijg regelmatig te horen: “wel makkelijk toch je kinderen niet zien? Heb je heerlijk tijd voor jezelf.” “Of waarom ga je niet bij je kinderen langs op school of bij hun werk? Ik had dat allang gedaan. Je doet er niet alles aan.” Laten we daar eens mee ophouden. Jij bent mij niet, kent mijn situatie niet en beleeft het niet.

Wat is ‘goed’ ouderschap eigenlijk?

Voor mij zit het geheim niet in de hoeveelheid tijd we met onze kind(eren) doorbrengen, maar in de intentie en de aandacht waarmee. Zelfs nu ik mijn kinderen niet zie, voed ik ze dagelijks met liefdevolle aandacht via onze energetische navelstreng. Ouderschap begint namelijk bij mijzelf. Wanneer ik mezelf op de eerste plaats zet en vanuit bezieling leef, ben ik het grootste voorbeeld voor mijn kinde(ren).

Het delen van mijn verhaal met jullie, met de wereld, is een diepe roep vanuit mijn ziel. Het is namelijk niet alleen mijn verhaal, ons verhaal. Groots is het. Een collectieve wond die al eeuwenlang wordt overgedragen. Dit gebeurd hier op aarde. We dragen hier allemaal aan bij én we brengen het verschil. Er mag een eind aan komen. De oermoeder in mij staat op, niet alleen voor mezelf en mijn kroost, voor ons allen. En het allerbelangrijkste voor onze kinderen. De kinderen van Moeder Aarde.

Ik voel me nu gezien en gehoord in mijn verhaal en draag het niet meer alleen. Deze erkenning brengt ook weer de angst voor afwijzing naar de oppervlakte. Afwijzing van mijn kinderen. Ik zou dit niet meer kunnen verdragen. En ja, ik weet beter. Het is de angst voor de angst en deze mag er ook zijn. Ik geef het liefdevolle aandacht, omdat deze angst me gediend heeft. Dank je angst voor je bescherming.

Eergisteren kreeg ik foto’s van mijn kinderen toegestuurd, een van mijn vriendin en een van mijn moeder. Mijn vriendin kwam mijn zoon tegen en zei je moeder houdt van je. Hij antwoordde, “ja dat weet ik” met een zachte blik. Mijn moeder vond een foto van mijn dochter. Dat is normaal gesproken niet eens mogelijk, omdat hun vader mij overal voor geblokt heeft en ook alle mensen die met mij verbonden zijn. Maar deze foto kon hij niet controleren. Deze werd door haar rijschool geplaatst, omdat ze geslaagd was.

Wat een Synchroniciteit

Ik voel mijn kinderen dichterbij komen. En oohhh wat vind ik dat spannend. Het is mijn grootse wens en tegelijkertijd voel ik me zo ontzettend klein. Door dit al met jullie te mogen delen, geeft me kracht, verzachting en moed.

Laten we elkaar inspireren en samen bundelen om anders te kijken naar het ouderschap. Elkaar ondersteunen en dragen i.p.v. veroordelen. Je kunt nooit weten waar een andere ouder doorheen beweegt. Door compassie voor elkaar te hebben groeien we Samen naar een nieuwe Wereld. Een van Liefde, waarin onze kinderen, de nieuwe generatie, onze wijsheid & kennis voortzetten.

Voor alle ouders, ik zie je, voel je en hou van je.

Je doet het goed, bent p(k)rachtig en bent perfect zoals je bent ❤️

0 Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

©[2018] YanuShewa

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?