Waarom ben ik toch altijd zo diep geraakt als het om onrecht gaat? Het voelt steeds als een mes in mijn hart. Zelfs als het niet over mijzelf gaat maar over een ander. Ik heb dit mijn hele leven al gehad en vraag me af of meer mensen dit hebben. Als kind voelde ik mensen aan en kon ik ze lezen. Wist ik al direct of ze wel of niet te vertrouwen waren. Dit heb ik nu nog steeds, alleen heb ik mezelf meerdere malen verloochend, omdat ik het gewoonweg soms niet kan en wil geloven dat mensen zo kunnen zijn. Onrechtvaardigheid doet pijn tot in mijn ziel.

Zou het zo kunnen zijn dat hooggevoelige mensen sneller aanvoelen wanneer er disrespect, ongelijkwaardigheid of oneerlijkheid is?

Ik heb de afgelopen jaren geleerd om op te komen voor mezelf, hoe lastig ik dat ook vond. Mijn stem laten horen, mijn waarheid spreken. Had zelf situaties gecreëerd waarin ik dit blijkbaar mocht leren, steeds op een nog diepere laag. Kreeg vooral te maken met schijnheilige, manipulatieve mensen. Wat ik lastig vind in zo’n situatie is als de ander uit verbinding gaat en je de confrontatie niet aan kan gaan. Ik ben namelijk iemand die graag alles uitspreekt, face to face. Harmonie en balans zijn nogal belangrijk voor een Weegschaaltje als mij ; )

Maar als de ander uit verbinding gaat, wat dan?

De disconnectie van de ander heeft me juist dichterbij mezelf gebracht en me vooral geleerd om te zijn met wat is, zonder het te willen fixen. Dit laat mij ‘Mens Zijn’ met alles wat daarbij hoort. De vragen die ik dan vervolgens naar mijn hoofd krijg vooral van mensen uit de spirituele hoek zijn: wat laat het jou zien? of wat raakt het in jou? Dit raakt me! Dat we zo met elkaar omgaan. Steeds een weerwoord in de vorm van een vraag. Ik hoef niet gecoacht te worden. Enkel gehoord en gezien te worden. Terwijl ik dit schrijf weet ik dat er mensen zijn die dit nu lezen en al lezende denken dit spiegelt haar. Zij ziet zichzelf niet. Juist dit, deze uitspraken voelen voor mij als onrecht.

Dit soort analyses over mij van andere mensen hebben gezorgd voor een uitzuivering waar ik dankbaar voor ben. Mensen die mij aan het analyseren waren, zelfs op afstand en daarmee dus ongevraagd in mijn energieveld zaten. Bio slierten noemt een vriendin van me dit, energetische haken. Deze mensen wil ik niet meer in mijn leven. Ik heb graag mensen om me heen die naar mij kunnen luisteren in stilte tijdens zo’n moment van onrechtvaardigheid. Een ware broeder of zuster die zich gelijkwaardig opstelt en naast me staat en zich niet continu opstelt als een leraar/ coach.

Ik begrijp dat bijna iedereen tegenwoordig een coachingsopleiding heeft gehad, maar please laten we stoppen elkaar te coachen. Laten we weer écht naar elkaar luisteren. Luisteren geeft een warm, liefdevol gevoel, opent je hart en brengt ons met elkaar in verbinding. Verbondenheid ontstaat pas wanneer je je gezien, gehoord en gewaardeerd voelt. Wanneer je zonder te oordelen en beoordeeld te worden kunt geven en ontvangen.

Hier ga ik voor, niet meer of niet minder! AHO 🙏

Most people do not listen with the intent to understand, they listen with the intent to reply.

0 Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

©[2018] YanuShewa

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?